Να απεργήσουμε την Τετάρτη και με ποια αιτήματα;

Να απεργήσουμε την Τετάρτη και με ποια αιτήματα;

20140304 vimatizontas

Την ερχόμενη Τετάρτη έχουμε γενική απεργία και ειδικά οι δημοσιογράφοι, αφήνουμε κάτω τα μολύβια την Τρίτη, προκειμένου να καλύψουμε τις απεργιακές κινητοποιήσεις. Αν και αυτή την φορά τα σύνθημα είναι «δεν πάει άλλο», θα γελάνε οι κεφαλαιοκράτες και οι κυβερνητικοί.

Γιατί πολύ απλά, τέσσερα σχεδόν χρόνια λέμε δεν πάει άλλο και όλο νέα μέτρα μας βάζουν.

 

Ούτε όταν οι λεγόμενοι αγανακτισμένοι βγήκαν στις πλατείες είχε αποτέλεσμα η διαμαρτυρία. Αλλά τότε γιατί να απεργήσουμε και ποιο σύνθημα να έχουμε; Προφανώς πρέπει να απεργήσουμε και μάλιστα μαζικά. Για να δείξουμε και στους δανειστές αλλά και στους δικούς μας, ότι μπορούμε να σηκωθούμε από τον καναπέ και πως δεν μας πτοούν οι όποιες κατασταλτικές κυβερνητικές πρακτικές.

Και να βγούμε στους δρόμους όχι κατά μόνας, αλλά αν είναι δυνατόν με τις οικογένειες σε ένα ποτάμι που δεν θα έχει κομματικές σημαίες ή άλλα χαρακτηριστικά, αλλά θα δείχνει ενωμένη την ελληνική κοινωνία και αποφασισμένη να πει, όχι απλά «δεν πάει άλλο», αλλά ότι οι ελληνική κοινωνία μπορεί μεν να μπει σε ευρωπαϊκό πλαίσιο αλλά και οι δανειστές εταίροι μας να μη παρατραβούν το σχοινί, όταν μάλιστα και στις χώρες η διαφθορά δεν απουσιάζει.

Όσο για τα αιτήματα της απεργιακής κινητοποίησης, να είναι όλα όσα έπρεπε να γίνουν και δεν γίνονται χρόνια τώρα. Επίσπευση του ελέγχου όλων των λιστών με όσους ενδεχομένως έχουν φοροδιαφύγει, με πρώτη την λίστα Λαγκάρντ. Την ψήφιση ενός πραγματικά δίκαιου φορολογικού συστήματος που θα κρατήσει 10 τουλάχιστον χρόνια και δεν θα αφήνει τρύπες και παραθυράκια για τους μεγαλόσχημους. Επιπλέον, αξιολόγηση στο δημόσιο και λειτουργία ενός ευέλικτου δημόσιου τομέα που δεν θα ταλαιπωρεί αλλά θα υπηρετεί τον πολίτη. Να μη ξεχνάμε ότι στην Ελλάδα κάναμε τα ΚΕΠ για να αποφύγουμε την γραφειοκρατία, χωρίς να την κτυπήσουμε πραγματικά, ενώ την αξιολόγηση την αποφεύγουμε όπως ο διάολος το λιβάνι.

Να βάλουμε ακόμη ένα αίτημα στην απεργιακή κινητοποίηση της ερχόμενης Τετάρτης. Μαζί με τις λίστες της φοροδιαφυγής, να ελεγχθούν και οι κάθε είδους επιχειρηματικές επιχορηγήσεις και επιδοτήσεις. Ποιος τις έδωσε και σε ποιόν, που βρίσκεται σήμερα η ευεργετηθείσα επιχείρηση και που βρίσκονται τα λεφτά της επιχορήγησης. Και να προσπαθήσει το κράτος να πάρει πίσω όσο το δυνατόν πιο πολλά μπορεί. Και αν τα πάρει, όχι να τα ρίξει στην κατανάλωση, αλλά να χρηματοδοτήσει τομείς που θα μειώσουν τα οικονομικά βάρη που καλείται να πληρώσει σήμερα μια λαϊκή οικογένεια. Δηλαδή, να κατευθυνθούν τα χρήματα, αν ποτέ τα βρει τι κράτος, στην περίθαλψη, σε παιδικούς σταθμούς και άλλους τέτοιους τομείς.

Όσο για το αν θα θέσουμε και το αίτημα της εκπόνησης ενός νέου αναπτυξιακού μοντέλου για την χώρα, εδώ πάμε στα δύσκολα. Δεν έχει τέτοιες δυνατότητες το ελληνικό πολιτικό προσωπικό, ούτε και ο επιχειρηματικός κόσμος. Επιπλέον, η χρηματοδότηση της ανάπτυξης δεν εξαρτάται από εμάς, αλλά από τους εταίρους μας και το αν αποφασίσουν να μας δώσουν τα 50-60 δις ευρώ που απαιτούνται, ώστε με αναπτυξιακή πορεία τουλάχιστον 15 ετών, να ξαναβρούν δουλειά, το ένα εκατομμύριο ανέργων που την έχασε την προηγούμενη τετραετία.

Εδώ που φθάσαμε, δεν πρέπει να κοροϊδευόμαστε μεταξύ μας για τα περί αναπτυξιακής προοπτικής της ελληνικής οικονομίας. Δεν παράγουμε, δεν εξάγουμε, τα δώσαμε όλα υπεργολαβία στις πολυεθνικές, ζούμε οι περισσότερη με λεφτά από το κράτος και με τις συντάξεις των παππούδων.

Τουλάχιστον, ας πούμε τα πράγματα με το όνομά τους, ας δείξουμε ότι γνωρίζουμε την κατάσταση της χώρας και μπορούμε να υπομένουμε θυσίες, αλλά όσοι έβαλαν το χέρι στο μέλι, όχι τόσο να πάνε φυλακή, αλλά να επιστρέψουν τα κλεμμένα. Τέλος την Τετάρτη, μάλλον καλό καιρό θα έχει και άρα, ευχάριστα θα είναι να βρεθούν στους δρόμους μερικά εκατομμύρια ελλήνων που θα διαμαρτυρηθούν αλλά και θα έχουν αιτήματα συνολικά για την χώρα και τους έλληνες και όχι για τις κάθε είδους συντεχίες.