Αξιολόγηση στο δημόσιο: Ραντεβού στα τυφλά και ότι προκύψει

Λεπτομέρειες

Δημοσιεύτηκε στις Τρίτη, 26 Νοεμβρίου 2013 08:32

Το θέμα στο Δημόσιο δεν είναι τι ξέρεις πραγματικά να κάνεις, αλλά τι ισχυρίζεσαι ή φαίνεται ότι ξέρεις να κάνεις. Έτσι είναι και έτσι την κάνει την όποια αξιολόγηση το ελληνικό δημόσιο, όπως τους διορισμούς που γινόταν με επετηρίδα, όπου το δημόσιο δεν προσλάμβανε αυτούς που έκαναν για την δουλειά, αλλά αυτούς που το όνομά τους φαινόταν ως επόμενοι για πρόσληψη.

Το ίδιο συνέβη αργότερα και με το ΑΣΕΠ και δεν αναφερόμαστε στις καραμπινάτες λαμογιές «τύπου ΑΣΕΠ», όπου το Συμβούλιο αναγκαζόταν να επικυρώσει προειλημμένες αποφάσεις. Αναφερόμαστε και σε διαγωνισμούς, αν και το ίδιο ισχύει για τις προσλήψεις «τύπου ΑΣΕΠ», όπου η πρόσληψη ήταν ένα ραντεβού στα τυφλά μεταξύ υποψήφιου και ελληνικού δημόσιου. Και όταν κάποια στιγμή κάποιος ψέλλισε κάτι περί συνέντευξης, έπεσαν να τον φάνε «δημοκρατικά», γιατί «ποιος θα έκανε τις ερωτήσεις», «τι ερωτήσεις θα έκανε», «θα έκλεινε το μάτι η υποψήφια στον προϊστάμενο της επιτροπής» και άλλα παρόμοια τα οποία αποδεικνύουν ότι η κοινωνία γενικά ούτε έχει την θέληση, αλλά ούτε και τα κότσια να επιβάλει αξιοκρατία, για αυτό και τα αφήνει όλα στην «αξιολόγηση». Όπου ακριβώς, αξιολογείται τι ισχυρίζεσαι ή φαίνεται ότι ξέρεις να κάνεις και ποτέ. τι ξέρεις πραγματικά να κάνεις        

Διαβάστε για παράδειγμα την «Αξιολόγηση στο Δημόσιο», όπως την σχολιάζει ο Στέλιος Ιωάννου στη Ναυτεμπορική:

«Αξιολόγηση στο Δημόσιο» είναι η φράση που εδώ και μερικά χρόνια, αλλά και για το προσεχές χρονικό διάστημα θα εμφανίζεται από καιρού εις καιρόν στις πρώτες σελίδες της επικαιρότητας. Αξιολόγηση των δημοσίων υπαλλήλων για να μπουν σε κινητικότητα / διαθεσιμότητα και τελικά για να παραμείνουν ή όχι στο Δημόσιο.

Η πρώτη αξιολόγηση, όπως έχει γνωστοποιηθεί, θα γίνει βάσει των λεγόμενων -και περίφημων- «τυπικών προσόντων» των υπαλλήλων, πράγμα το οποίο θα τους συνοδεύει για όλη τους την καριέρα. Πρόκειται για μια αξιολόγηση η οποία δεν αποτιμά τις πραγματικές δυνατότητες του υπαλλήλου βάσει μιας διαδικασίας του τι μπορεί να κάνει και πώς μπορεί να το κάνει, αλλά βάσει του πόσα τυπικά προσόντα έχει.

Πιθανότατα βρισκόμαστε μπροστά στον ακρογωνιαίο λίθο μιας ακόμα στρέβλωσης που θα ακολουθήσει στο Δημόσιο τα επόμενα χρόνια. Για να το πω πρακτικά: Για το δημόσιο ένας έμπειρος χρήστης ηλεκτρονικού υπολογιστή «δεν ξέρει κομπιούτερ» (όπως χαρακτηριστικά λένε μεταξύ τους οι δημόσιοι υπάλληλοι) αν δεν είναι κάτοχος πιστοποίησης ECDL.

Το ότι κάποιος ενδέχεται να ασχολείται με το αντικείμενο από το 1990, να έχει πρακτικά πολύ περισσότερες και διαρκώς επικαιροποιημένες γνώσεις από το μέσο χρήστη επάνω στο αντικείμενο και για θέματα hardware και για θέματα software, καθώς και πτυχίο τριτοβάθμιας εκπαίδευσης επάνω στις νέες τεχνολογίες, αφορά μόνο τον ιδιωτικό τομέα και όχι το ελληνικό Δημόσιο.

Το θέμα στο Δημόσιο δεν είναι τι ξέρεις πραγματικά να κάνεις, αλλά τι ισχυρίζεσαι ή φαίνεται ότι ξέρεις να κάνεις. Αν το ελληνικό Δημόσιο ενδιαφερόταν για το τι ξέρεις να κάνεις, θα υπήρχε μηχανισμός αξιολόγησης γνώσεων και εργασίας και όχι μόνο των πτυχίων. Αυτό όμως είναι το βασικό πρόβλημα του ελληνικού Δημοσίου, το οποίο επί της ουσίας αναπαράγει τη μετριότητα ως καθρέφτης ενός εκπαιδευτικού συστήματος που προάγει την παπαγαλία και όχι τη γνώση και πολύ περισσότερο την κριτική γνώση.

Η προσέγγιση αυτή δεν απαξιώνει τα τυπικά προσόντα. Αυτό που θα έπρεπε να είχε γίνει κατανοητό είναι ότι επιτέλους, για να βελτιωθεί η πολυσυζητημένη παραγωγικότητα, να προαχθεί η καινοτομία και πολλά άλλα σε αυτή τη χώρα, πρέπει και το Δημόσιο να αρχίσει να λειτουργεί με πραγματικά κριτήρια και όχι με αξιολογήσεις για τα μάτια του κόσμου. Δεν αρκεί η αναδιοργάνωση και η κινητικότητα. Χρειάζεται και πραγματική αξιολόγηση, διαρκής και με πραγματικά κριτήρια».  

Ο πρωθυπουργός είπε από την Γερμανία πως η Ελλάδα δεν χρειάζεται άλλα μνημόνια. Από τους κύριους στόχους των μνημονίων, αλλά για αυτό πίεζε συνεχώς και η τρόικα, είναι η αναδιάρθρωση του δημόσιου τομέα, ώστε να είναι πιο προσιτός στον πολίτη, πιο αποτελεσματικός και να καταπολεμήσει την διαφθορά του ιδιωτικού τομέα.

Με την τρόικα να είναι παρούσα και να πιέζει, κάναμε μια τρύπα στο νερό, αν θα φύγει, ποια αναδιάρθρωση θα πετύχει το κράτος… Και φυσικά, στα ραντεβού στα τυφλά, για το δημόσιο, την πολύφερνη νύφη, μπορεί να πετύχεις γαμπρό κελεπούρι, μπορεί όμως και προικοθήρα, τον οποίο αν τοβ φορτωθείς, θα τον υποστείς μια ζωή. 

• < Προηγούμενο
• Επόμενο >