Δεν τον έπαιρνε στο τηλέφωνο τον υπουργό, να γλύτωνε τα πήγαινε – έλα…

Λεπτομέρειες

Δημοσιεύτηκε στις Τετάρτη, 12 Φεβρουαρίου 2014 08:03

Την ώρα που ο Τσίπρας ενθουσιάζει την Ιταλική Αριστερά, ο Σαμαράς μοιράζει από εδώ και από εκεί το πλεόνασμα και οι άλλοι πολιτικοί αρχηγοί όλο και κάτι έχουν να κάνουν, εκτός από το να συμφωνήσουν για την σωτηρία της χώρας, ο περιφερειάρχης Άρης Γιαννακίδης κατάφερε τελικά να δει τον υπουργό της Αγροτικής Ανάπτυξης, έστω και αν στην πρώτη προσπάθεια «έφαγε πόρτα», διότι, λέει, πήγε απρόσκλητος. Πάντως, αποτέλεσμα δεν είχε η συνάντηση, καθώς δεν υπάρχουν λεφτά.

Για να μη κοροϊδευόμαστε τώρα, τον υπουργό Τσαυτάρη, ότι ώρα θέλει τον συναντά ο περιφερειάρχης και ότι ώρα θέλει τον φέρνει στην Ανατολική Μακεδονία και τη Θράκη. Αλλά άντε και έρχεται ο υπουργός, τι να πει στους κτηνοτρόφους που καταστράφηκαν από την ευλογιά των προβάτων. Ότι η χώρα είναι χρεοκοπημένη και ότι δεν υπάρχουν άλλα χρήματα να δοθούν.  Αυτό ακριβώς είχε πει προ ημερών και ο υπουργός της Υγείας όταν του επισήμαναν προβλήματα στον τομέα αρμοδιότητας του.

Το θέμα είναι τι θα απαντούσαν οι όποιοι υπουργοί ή πολιτικοί αρχηγοί, σε ερωτήματα του τύπου γιατί δεν γυρνούν τα κλεμμένα, γιατί δεν προχωρούν οι έλεγχοι στις δεκάδες λίστες του ΣΔΟΕ, γιατί ακόμη τίποτα δεν έγινε με την λίστα Λαγκάρντ, γιατί εκκρεμούν χιλιάδες υποθέσεις στα φορολογικά δικαστήρια, με αποτέλεσμα το κράτος να μη εισπράττει φόρους και πρόστιμα.

Να σημειωθεί ότι όποιος διαβάζει τον τοπικό τύπο, διαβάζει και τις καθημερινές ανακοινώσεις της Αστυνομίας για τις συλλήψεις των συμπολιτών μας που χρωστούν στο δημόσιο. Τόσα χρόνια τι γινόταν με τις υποθέσεις αυτές, πως διογκώθηκαν έτσι τα χρέη, τελικά σε τι ποσοστό θα καταφέρει το κράτος να εισπράξει αυτά που του οφείλουν…

Από την πλευρά τους, οι κατά καιρούς αρμόδιοι υπουργοί δεν θα μπορέσουν ποτέ να απαντήσουν σε ερωτήσεις όπως, γιατί είναι πολύ καλά στελεχωμένα τα τμήματα που διαπιστώνουν παραβάσεις φορολογικές και άλλου τύπου και δεν έχουν ανάλογη στελέχωση και τα τμήματα με αρμοδιότητα την είσπραξη.

Με λίγα λόγια, όλοι σχεδόν οι πολιτικοί στην χώρα μας, γνωρίζουν τι έγινε και πως έγινε και χρεοκοπήσαμε. Αρκετοί από αυτούς έχουν την επιθυμία να αλλάξουν την κατάσταση, να εργαστούν για να γίνει η χώρα μας σοβαρό κράτος. Δυστυχώς όμως, ελάχιστοι γνωρίζουν πώς να το κάνουν. Όλοι τους έχουν πολιτευτεί τον καιρό που τα ευρώ φύτρωναν στα δένδρα και μάλιστα ήταν 500ευρα. Όταν έχει να διαχειριστείς ένα πακτωλό χρημάτων, η πολιτική είναι μια ευχάριστη απασχόληση. Έχει και καλές απολαβές. Όταν έχεις να διαχειριστείς την φτώχεια και δεν γνωρίζεις πώς να παράγεις πλούτο, τότε αρχίζουν τα δύσκολα για τους πολιτικούς.

Και επειδή το πολιτικό σύστημα, γνώριζε ότι δεν μπορεί να ανταπεξέλθει στις ανάγκες να αντιμετωπίσει την οικονομική κρίση και αφού ούτε η ΕΕ δεν είχε ανάλογους μηχανισμούς, φέραμε το ΔΝΤ. Δυστυχώς, εφαρμόστηκαν πολιτικά προγράμματα και όχι οικονομικά, τα οποία ετοίμαζε το Βερολίνο και λιγότερο άλλες ευρωπαϊκές πρωτεύουσες, προκειμένου να σωθεί το ευρώ και οι τράπεζες, οι δικές τους και όχι η Ελλάδα.

Αποτέλεσμα, είναι τέτοια η έκταση και το βάθος της ελληνικής κρίσης, που δεν υπάρχει άλλο παράδειγμα να συγκριθεί. Ούτε θα υπάρξει στο μέλλον. Σε 6 χρόνια και με ύφεση κάθε χρόνο, η αναπτυγμένη ελληνική οικονομία διαλύθηκε και μετατράπηκε σε αναδυόμενη.

Έξι χρόνια ύφεση, υπερφορολόγηση, διάλυση του ιδιωτικού τομέα, εργασιακή απορρύθμιση, κατάρρευση του προνοιακού συστήματος και ακόμη δεν γνωρίζουμε αν φτάσαμε στο τέλος των κακουχιών, οπότε θα τραβήξουμε γραμμή και θα πάμε μπροστά.  

Επιπλέον, θα περίμενε κανείς ότι στα χρόνια της κρίσης κάτι θα άλλαζε. Και όμως, σε ποιο βαθμό η λειτουργία της δημόσιας διοίκησης έχει εκσυγχρονιστεί; Τι έχει γίνει με εκείνη την περίφημη αξιολόγηση των δημοσίων υπαλλήλων, που θα αποκαθιστούσε την αξιοκρατία και θα βελτίωνε την παραγωγικότητα του Δημοσίου; Την απάντηση την γνωρίζουμε…

Καταλήγοντας, ο περιφερειάρχης αν και χωρίς ραντεβού, την δεύτερη μέρα παρουσίας του στην επαρχία της Αθήνας, είδε τον αρμόδιο υπουργό, αλλά δεν είχε αποτέλεσμα η συνάντηση. Ε δε τον έπαιρνε ένα τηλέφωνο από την Κομοτηνή, να γλύτωνε τα πάνε – έλα, να μην είχαμε και εμείς το άγχος για την έκβαση της συνάντησης…

• < Προηγούμενο
• Επόμενο >