Πόσο απέχει η ανάκαμψη; Ούτε τα μέντιουμ μπορούν να το προβλέψουν

Λεπτομέρειες

Δημοσιεύτηκε στις Τρίτη, 18 Φεβρουαρίου 2014 08:04

Πριν από λίγους μήνες και στη διάρκεια μιας συζήτησης για το πώς θα μπορούσαν να επανέλθουν στην εργασία οι 850 χιλιάδες περίπου που έχασαν την εργασία τους από την αρχή της κρίσης, εκτιμήθηκε πως θα χρειαζόταν να στηθούν στην Ελλάδα σχεδόν 15 χιλιάδες επιχειρήσεις μεσαίου μεγέθους με 60-80 εργαζόμενους η κάθε μια και η πλήρη αναστροφή στον τομέα της ανεργίας, θα απαιτούσε κοντά στα δέκα χρόνια.

Πρόσφατα, και με αφορμή την από ορισμένες πηγές διατύπωση των όρων που θα μπορούσε να έχει ένα νέο σχέδιο «Μάρσαλ» για την Ελλάδα, εκτιμήθηκε πως για να επιστρέψουν στην αγορά εργασίας όσοι πήραν τον δρόμο της ανεργίας στα χρόνια της κρίσης, θα απαιτείται μια χρηματοδότηση μεταξύ των 50 και των 60 δις ευρώ.

Και τα δυο μεγέθη, το χρηματικό και ο αριθμός των αναγκαίων επιχειρήσεων για να ξαναβρούν δουλειά οι άνεργοι, δείχνει και την δυσκολία του εγχειρήματος.  Παράλληλα, σηματοδοτεί μια μακρά διαδικασία, στην οποία βέβαια, όλες σχεδόν οι παράμετροι θα πρέπει να είναι ευνοϊκές κα επιπλέον δεν θα συμβεί κάποιο «ατύχημα» που θα μπορούσε να τινάξει στον αέρα την αναπτυξιακή διαδικασία.

Να σημειωθεί δε ότι πρώτον θα πρέπει να κινητοποιηθεί ένα τεράστιο μέγεθος όσον αφορά στο επιχειρηματικό δυναμικό και παράλληλα, μεγάλο ποσοστό των επιχειρηματιών, έστω και πετυχημένων,  να κατορθώσει να στήσει μονάδες ανταγωνιστικές, μη βασιζόμενο στην κρατική επιχορήγηση στο διηνεκές, ούτε σε θαλασσοδάνεια. Την ώρα μάλιστα που η επιχειρηματικότητα στην Ελλάδα, στερείται ιδεών και κυρίως καινοτομικών χαρακτηριστικών. Άρα λοιπόν, πως θα επέλθει η ανάπτυξη στην χώρα μας και πόσο απέχουμε από την ανάκαμψη;

Για το θέμα αυτό ενδιαφέρον παρουσιάζει το σημείωμα του συνάδελφου Νίκου Φραντζή ο οποίος αναφερόμενος στο ερώτημα για τον χρόνο που θα έρθει η ανάκαμψη, σημειώνει, μεταξύ άλλων, τα εξής:

«Προχθές η Στατιστική Αρχή έκανε λόγο για ύφεση στο τέλος της περασμένης χρονιάς που διαμορφώθηκε τελικά σε 3,7% έναντι του αναμενόμενου 4% και μάλιστα στο τελευταίο τρίμηνο του έτους καταγράφηκε υποχώρηση 2,6%, η μικρότερη εδώ και πολύ καιρό.

Λίγες ημέρες νωρίτερα έγινε γνωστό ότι η οικονομική δραστηριότητα αυξήθηκε στους τελευταίους μήνες της προηγούμενης χρονιάς, ενώ σημάδια οριακής βελτίωσης ανέκυψαν τόσο από τις λιανικές πωλήσεις όσο και από τη βιομηχανική παραγωγή.

Μεγάλες οι προκύπτουσες κυβερνητικές προσδοκίες, οι οποίες αποκτούν και μια αγωνιώδη χροιά καθώς βρισκόμαστε σε κρίσιμη προεκλογική περίοδο.

Άρα το «καυτό» ερώτημα γίνεται ακόμη πιο πιεστικό: Πόσο απέχουμε από την ανάκαμψη; Στην πράξη, ωστόσο, δεν είναι ερώτηση που απευθύνεται σε όσους διατυπώνουν προβλέψεις και εκτιμήσεις για την οριστική έξοδο από την κρίση.

Ούτε αναμένει απάντηση που θα διαψευσθεί ή θα επιβεβαιωθεί, καθώς δεν έχει αποδέκτες όσους παίζουν το παιχνίδι της οικονομικής προφητείας εκ του ασφαλούς, αφού η διάψευση των προβλέψεων δεν εμπίπτει στη σφαίρα των αδικημάτων και δεν τιμωρείται πλέον ούτε καν με απώλεια αξιοπιστίας.

Δεν επιζητά απαντήσεις από πολιτικές προελεύσεις που θα προσπαθήσουν να χωρέσουν την πραγματικότητα στις οικείες κομματικές επιδιώξεις.

Αποκλείοντας κανείς όλες αυτές τις «πηγές γνώσης», μπορεί να δει τα δεδομένα και να πάρει μια πολύ σαφή απάντηση, απαλλαγμένη από αοριστίες, σοφιστείες, διχογνωμίες. Απέχουμε από την ανάπτυξη γύρω στα 65 δισεκατομμύρια ευρώ, τόσο είναι το μέγεθος της αξίας των μέτρων που επιβλήθηκαν στην τετραετία του προγράμματος.

Και αν θέλει να είναι κανείς πιο ακριβής, θα υπολογίσει μόνο τα 40 δισ. ευρώ, καθώς αυτά αντιστοιχούν στα εισπρακτικά μέτρα της τετραετίας.

Είναι τα χρήματα που σχεδόν δήμευσε το κράτος από όσους δεν είχαν την ευχέρεια να κρυφτούν, διότι έως τώρα κανείς δεν έψαξε σοβαρά για τα «κρυμμένα».

Ωστόσο, προσθέτει, ότι δεν είναι μόνο τα χρήματα που λείπουν για να θεωρήσουμε ότι βρήκαμε τα ίχνη του ενάρετου δρόμου. «Το σημαντικότερο είναι ότι απέχουμε από την ανάκαμψη κατά περισσότερο από 1.000.000 θέσεις εργασίας που χάθηκαν στην τετραετία και ακόμη δεν φαίνεται ούτε καν στον ορίζοντα το πώς αυτές οι θέσεις θα επιστρέψουν στην παραγωγική διαδικασία».

Άρα λοιπόν, τείνει να παγιωθεί, τουλάχιστον σε ότι αφορά στους αριθμούς, ότι όποιος επιθυμεί να εξηγήσει το πόσο απέχει η ανάκαμψη, έχει πολύ συγκεκριμένους αριθμούς να χειριστεί. Το θέμα όμως δεν είναι μόνο αριθμητικό. Είναι και ζήτημα, κυρίως, της αναπτυξιακής διαδικασίας που θα ακολουθηθεί και δυστυχώς στον τομέα αυτό δεν μπορεί να απαντήσει ούτε ο πολιτικός κόσμος ούτε όμως και η οικονομική κοινότητα. Και δεν έχουν τις απαντήσεις, γιατί πολύ απλά δεν κανείς τους σχεδόν, δεν γνωρίζει και δεν κατανοεί την επιχειρηματικότητα με σύγχρονους όρους του καπιταλισμού, αφού καπιταλιστική είναι η ελληνική οικονομία και όχι μια ιδιότυπη σοσιαλίζουσα οικονομία που στηρίζεται στις κρατικές επιδοτήσεις. Και το χειρότερο… άλλο να επιχειρείς σε μια ανεπτυγμένη οικονομία και άλλο σε μια αναδυόμενη, όπως κατάντησε η ελληνική οικονομία μέσα σε μόλις τέσσερα χρόνια. 

• < Προηγούμενο
• Επόμενο >